Les jeux de Baku, les jeux de l’intolérance médiatique (version en Azeri)

PartagerTweet about this on TwitterShare on Google+Share on FacebookEmail this to someone

Baku2015-Logo

İyunun 12-dən 28-ə qədər Azərbaycan ilk dəfə Avropa Oyunları təşkil edəcəkdir. Bu oyunlar yalnızca insan haqqlarının pozulmasını, korrupsiyanı, hər şeyi tapşırığı başa vurumaqdan məmnun boyunduruqcu bir ruhda qabardan məqalələr üçün bir fursət olub : kutlələri bu « iraq» ölkənin «realləqlar»ından xəbərbərdar etmək tapşırığı.

Bütün bunlardan bir az sıxılmışam və açıqcası narahatam. Belə ki, bir neçə sözlə desək:

Azərbaycan Cənubi Qafqazadkı bizim yeni müttəfiqimiz, Ermənistan Rusiyanın oyuncağı, Gürcüstan isə Abxaziyanın və Ossetiyanın işğalına laqeyid bir ölkədir. Demək lazımdır ki, bu nə Krımdır, nə də Donbas.

Azərbaycan da uzun müddət SSRİ-nin tərkibində Nasizmə qarşı mübarizədə oldu.

Və bu günlərdə dünyada keçirilən Qələbə günü bizə bir daha dedi ki, azərbaycanlılar dözümlü və mərd xalqdır, həmçinin Aveyronun RODEZ bölgəsində azərbaycanlı döyüşçülərinin abidəsi mövcuddur.

Eyni zamanda, müharibədən sonra 20 ildir ki, Azərbaycanın 20% ərazisi işğal altındadır və bu da Qafqazda bir düyün olaraq qalmaqdadır. Qonşuluqdaki Ermənistan, Dağlıq Qarabağın ötəsində ətraf yeddi rayonu yəni Kəlbəcəri, Laçını, Qubadlını, Cəbrayılı, Zəngilanı, Ağdamı və Füzulini işğal etmişdir. Bu rayonların işğalı beynəlxalq hüquq normalarının pozulmasıdır və Fransa elə keçən həftə bu ərazilərin Azərbaycana aid olduğunu təsdiqləmişdir.

Azərbaycan terrorizmə qarşı və eləcə də Qafqazda təhlükəsizlik üçün stratejik müttəfiqdir. Balaca petrol ölkəsi şimaldan silahlı və agressiv Rusiya tərəfinədən, cənubdan isə qorxular və ümidlər məkanı olan İran tərəfindən küncə sıxışdırlmaqdadır.

Biz müttəfiqimizlə çox pis işləyirik. Din azadlığı və dünyəvilik prinsipinin sərt tətbiqi, siyasi yetkinliyin əlaməti olmasına rəğmən ; bu ölkə İslam Əməkdaşlıq Təşkilatına uzv olub, İsrail ilə diplomatik və iqtisadi əlaqələr saxlamasina regmen ; Ermənistan ilə açıq silahlı münaqişədə olubd da, Avropa Şurasının demokratik kriteriyalarına nail olmaq səylərində rəğmən.

Bütün bunlar heç bəhs edilmir də…

Bu balaca ölkə nə heç bir diaspora tərəfindən, nə də heç bir müğənni tərəfindən dəstək olunmur. Azərbaycanın Birinci xanımı, Heydər Əliyev fondunun prezidenti mədəni və humanitar layiələri ilə  müzeylərin bərpasında, mədəni əsərlərin qorunmasında, Pakistan və bu kimi ölkələrdə məktəblərin və xəstəxanaların açılmasında böyük rol oynayır.

Ediləsi bir şey yox, ən yaxşı halda bu dəstəyi satın almaq üçündür – deyə düşünülür. Bu maniya, bu məsələni mahiyyətindən uzaqlaşmaq bunları aşağalıyan addımlar… Bizim qısqanc və geniş üfüqdən baxmayan xalqımız öz paradiqmasından ötəsində ölçü götürmək iqtidarında deyil. Əgər bir təmənnasız bir addım varsa, mütləq ki, qarşılığında mütləq bir şey gözlənilməli…

Bəs əgər bu səbəb deyildisəʔ

Amerikada baş verən Katrina qasırğasından sonra amerikan orqanlarının Azərbaycandan 100 million dollar qəbul etməsi və səssiz durması məni düşünməyə vadar etdi. Nə mətbuatda bir kəlmə söz, nə də bir təşəkkür yox idi.

Bütün bunlar təsirlidir.

Niyə jurnalistlər inanır ki, onları tənqidə tutmaq, heç vaxt izah etməmək, heç vaxt incəliklərə baxmamaq, heç vaxt kontekstə heç bir element qoymadan, xüsusilə qafqazda compleks və qarşıqlığı ki Şərq onun qonşusudur.

Niyə jurnalistlər düşünürlər ki, tənqid etməlidirlər, heç vaxt izahlar vermədən, heç vaxt incəliklərə enmədən, məsələləri kontekstdə yerləşdirmədən, özü də bu qədər mürəkkəb və qəliz, Şərqə qonşu Qafqazdaʔ

Niyəʔ

Başa düşülür ki, Azərbaycan demokratiya sahəsində inkişafı üçün etməli olduğu şeylər var. Ancaq, regionda o tək ölkədirmi və ya dünyadakı tək ölkədirmiʔ

Hardandır bu qədər nifrətʔ

Əgər Azərbaycanın dostları varsa, deməli mütləq onları alıb …

Təbii ki yox, mən sizə dedim ki, mən bu ölkənin dostuyam. Mən orada insanlar tanıyıram. Mən Ermənistanın Azərbaycan torpaqlarının işğalı sayəsində öz torpaqlarından didərgin düşmüş və mühacirət etmiş miliyon insanla işləyirəm. Bakı qlamurluğundan uzaq olan sadə və qürurlu siması olan bu insanlar, ölkələrinin ərazi bütövlüyünü qorumaları üçün Prezidentlərinə həmişə dəstəkdir.

Mənim bu ölkə və bu xalq ilə həqiqi, uzun dostluğum var. İstərdim ki, tərəfkeş jurnalistlər bu məsələyə obyektiv yanaşsınlar : inkişafda olan bir müttəfiq ölkə, hansı ki tək istəyi sülh içində yaşamaq deyil, eyni zamanda stabilliyi qorumaq, regional inkişafı təmin etmək və beynəlxalq sərhədlərini bərpa edərək ərazi bütövlüyünə qovuşmaqdır.

Article publié en français sur le Huffington Post

PartagerTweet about this on TwitterShare on Google+Share on FacebookEmail this to someone